Oddawane do użytku mieszkania mają instalację elektryczną prądu przemiennego 220 V, 50 Hz (czasami również 380 V, 50 Hz), połączoną z najbliższą stacją transformatorową, mieszczącą się albo w wydzielonym pomieszczeniu dużego budynku mieszkalnego, albo w innym, specjalnie do tego przeznaczonym, obiekcie, W liniach napowietrznych stacje transformatorowe obniżające napięcie do podanych wyżej wartości umieszczane są często bezpośrednio na słupach elektroenergetycznych. Każda stacja transformatorowa jest częścią krajowej sieci elektroenergetycznej. Na klatkach schodowych budynków wielorodzinnych instalowane są zunifikowane szafki rozdzielcze, w których jest miejsce na liczniki energii elektrycznej oraz bezpieczniki główne, zabezpieczające instalacje poszczególnych mieszkań przed uszkodzeniem w razie przekroczenia dopuszczalnego poboru prądu przez wszystkie załączone jednocześnie odbiorniki. Wewnątrz mieszkania znajdują się dwa końcowe bezpieczniki instalacyjne, zabezpieczające (najczęściej każdy z osobna) dwa wyodrębnienie obwody instalacji oświetleniowej: obwód opraw oświetleniowych z łącznikami instalacyjnymi (tzw. górny) oraz obwód gniazd wtyczkowych (tzw dolny). W mieszkaniach, w których zainstalowane są elektryczne ogrzewacze akumulacyjne o mocy do 3 kW, wydzielony jest jeszcze trzeci obwód, zwykle z odrębnym łącznikiem dwutaryfowym, rozprowadzający energię tylko do tych urządzeń. Ogrzewacze akumulacyjne o mocy większej niż 3 KW zasilane są zazwyczaj napięciem 380 V z instalacji sitowej. Do wykonania instalacji stosuje się znormalizowany osprzęt i przewody elektryczne. Wszelkie połączenia mechaniczne przewodów i styków elektrycznych oraz część osprzętu i przyborów wykonywane są za pomocą wkrętów. Do montażu potrzebne są odpowiednio izolowane narzędzia. wkrętak i szczypce uniwersalne oraz przyrząd do zdejmowania warstwy izolacji z przewodów bez uszkadzania żyły przewodzącej.